De voorbije maanden heb ik vaak thuis gedanst, op mijn eentje. Ik moest de nieuwe routine leren en mijn lessen waren voor de zomer opgeschort omdat Koningsteen vol zat. Hier thuis dans ik in een klein kamertje van ongeveer vier op drie meter, denk ik. Te klein om me echt uit te leven, en te eenzaam om echt leuk te zijn.
En toch was ik eigenlijk al vergeten hoe ongelooflijk fijn het is om les te geven. Gisteren had ik voor het eerst in wééééken nog eens een les Nia in Koningsteen, en tegen halverwege de routine was ik bijna euforisch! Ik vloog door de ruimte - heerlijk, zoveel plaats - en ik genoot van de gezichten van de mensen voor mij.
Het is een goeie plek, zo vooraan, als lesgever. Je ziet hoe je dansers het vinden, of ze zich amuseren. En als je dan ziet dat ook op hun gezicht de grijns met elk liedje groter wordt, en dat ze zich even erg amuseren als jij, dan draagt dat alleen maar bij tot de kick.
Vanaf september twee keer per week: dinsdag in Katelijne, donderdag in Koningsteen. Whhiieee, ik heb er zin in!
vrijdag 14 augustus 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)
