vrijdag 24 april 2009

Nia op mijn andere blog

Ik ben nog maar net begonnen met deze speciale Nia-blog, maar ik had natuurlijk wel al op mijn andere blog over mijn Nia-belevenissen geschreven.

Dit was het allerprilste begin, mijn eerste kennismaking met Nia.
Ik begon het dansen te appreciëren.
Mijn ervaringen met de White Belt Intensive Training.
Over onze website.
Over Nia op Koningsteen: een, twee en drie.

Vanaf nu alleen nog maar hier...

Blue Belt

Ik begin te twijfelen. Ik vond dat ik nog niet klaar was voor een Blue Belt, ik heb nog lang niet de hele White Belt-cursus doorgenomen. Maar het begint toch wel te kriebelen...
Er is er een in Sussex, Engeland, eind oktober, met Helen Terry. Het staat alvast in mijn agenda, ik ga er nog eens een maand of twee over nadenken...

Euforie

Gisteren was wonderlijk, magisch, fantastisch. Die openheid, die ruimte! Koningsteen is sowieso al een fantastische locatie, de Iriszaal is heerlijk om in te dansen. Maar dansen buiten in het gras, met zicht op de eindeloze velden met lentefrisse bomen, het koele gras onder onze voeten, de koele avondlucht die ons voortdurend verfriste...
Ik was helemaal euforisch na de les. Ik vibreerde bijna van de energie die er door mijn lijf ging, en ik had gemakkelijk nog een uur verder kunnen dansen.
Het gras lag nogal ongelijk, dus ECHT handig was dat niet, maar het uitzicht en de overvloedige zuurstof maakten het meer dan de moeite waard. Dit is zeker voor herhaling vatbaar!

donderdag 23 april 2009

Buiten in het gras

Vanavond dansen we buiten in het gras. Het is mooi lenteweer, niet echt superwarm maar ook niet echt koud, en zodra je aan het dansen bent, krijg je het automatisch warm.

Er waren al mensen die er de voorbije weken hadden om gevraagd, om eens buiten te dansen, en ik was het sowieso zelf ook al eens van plan geweest. Dansen buiten in het gras is heerlijk!

Ik heb nog maar één keer in het gras gedanst, vorig jaar op Dansen in 't park in Gent. Het regende, maar Eva en ik hebben ons daardoor niet laten tegenhouden. We begonnen met slechts enkele dansers, die vastbesloten waren om mee te dansen, en tegen het einde van de les stonden we met 30-40 mensen voor ons. Dat was kicken! Ik had echt niet gedacht dat zo veel mensen zo gek zouden zijn om in het natte gras, in de regen, op blote voeten te komen meedansen, maar blijkbaar wel. Zalig!

En vanavond opnieuw, hopelijk zonder regen maar wel in het gras. Ik kijk er enorm naar uit!